Klaas Gubbels is één van de bekendste Nedserlandse beeldend kunstenaars, alhoewel hij het woord 'kunstenaar' zelf te gewichtig vindt: “Een kunstenaar lijdt? Ik zeg altijd: Hup, schilderen en geen gezeik.” Hij is geboren in het Rotterdam van 1934. Hij studeerde daar Reclameschilderen en deed later een avondcursus aan de Academie van Beeldende Kunsten. Nog later studeerde hij aan de academie 'Kunstoefening' in Arnhem. Hier woont hij nog steeds.
Gubbels is beroemd geworden om zijn stillevens van voornamelijk tafels, stoelen en koffiekannen. Hij schilderde ook wel vrouwen, maar zegt daar vervolgens over: “Dit is een vrouw, maar het is eigenlijk een tafel, zie je?”. De combinatie van woorden en beeldende kunst gebruikt hij vaker. Zo schilderde hij in Hotel New York in Rotterdam een enorme koffiekan met daaronder de woorden van C.B. Vaandrager: “De kroketten in het restaurant zijn aan de kleine kant.”
Hij zoekt zijn onderwerpen in de puurste, Platonische vorm. Geen enkele lijn is overbodig. Hij tekent geen koffiepot maar beschrijft poëzie, agressie of juist saaiheid. Schoonheid is onecht en staat in de weg voor het hoogste goed, de waarheid. Een andere quote van Gubbels is: “Een mooi schilderij maken stelt niets voor. Maar een goed schilderij, dat wat ís, dat is andere koek.”
Behalve in Arnhem heeft Klaas Gubbels een atelier in Frankrijk. Op beide plaatsen zoekt hij stelselmatig naar nieuwe mogelijke uitingen binnen zijn persoonlijke thematiek.